Politieke Boeken

De zaak Lucia de B. is uniek: niet het Openbaar Ministerie is de boosdoener, maar het gerechtshof zelf. Na de pleitrede van de advocaten ging het OM uit van vrijspraak. Ook het hof zag dat er niet voldoende bewijs was. In zijn klaarblijkelijke behoefte aan een veroordeling is het hof zelf aan het reconstrueren geslagen. Het heeft twee gevallen uitgekozen die als locomotieven de andere notoir (nog) zwakkere gevallen het stationnetje ‘bewezen-verklaring’ moeten binnentrekken. Het hof heeft daarbij zeer actief de feiten gemanipuleerd, het heeft allerlei retorische strategieën benut en heeft het geheel met een wetenschappelijk sausje overgoten. Die wetenschappelijke precisie keert zich overigens tegen het hof. Het wetenschappelijk zo mooi en zo precies beargumenteerde tijdstip van de moord op Amber lijkt een scherpe, overtuigende veroordeling op te leveren. Maar op het moment van de vermeende moord zijn twee artsen bezig Amber te onderzoeken.

Bestel hem hier

En het wetenschappelijk argument dat moest aantonen dat Ahmad in januari 2001 vergiftigd is door Lucia, toont geen inspuiting met chloralhydraat, maar een teveel aan voorgeschreven medicatie.
De twee locomotieven kunnen geen wagonnetjes trekken, ze kunnen niet eens hun beginstation ‘pure suggestie’ verlaten. Het eveneens wetenschappelijk vastgestelde moment van de zgn. moord op Ahmad laat tegelijkertijd zien dat Lucia onmogelijk de dader kan zijn, omdat ze al twintig minuten het ziekenhuis uit is.

Ook het cruciale geval van mevrouw Zonneveld, dat Lucia's compulsie als een compulsie tot moorden moest aantonen, is een fiasco voor het hof. Om wettig en overtuigend te bewijzen dat mevrouw Zonneveld een onnatuurlijke dood was gestorven, moest het hof een bewijs zien te construeren op basis van een brief en een verklaring van de behandelend arts die zeven jaar tevoren voor een natuurlijke dood had getekend.
Op het moment dat het bewijs niet rond leek te komen, schreef deze arts het hof een brief waarin hij het moment van de dood van mevrouw Zonneveld die bewuste middag niet-verwacht noemde. Tegenover deze verrassende brief staan de oordelen van alle deskundigen en het simpele feit dat de bejaarde dame zeer ernstig ziek was. En artsen en verpleegkundigen uit verzorgingstehuizen weten dat je de dood van ernstig zieke oude mensen nooit op het uur kunt voorspellen.

In dit boek kijken we niet alleen naar hoe het hof de feiten manipuleert, de argumentatie maltraiteert en pure suggesties verpakt als verdachtmakingen. We kijken ook hoe het mogelijk is geweest dat vanaf het begin bijna iedereen zeker wist dat Lucia de dader was. Gegeven de zekerheid dat een seriemoordenaar rond liep, moest er een veroordeling komen. Hoe kan de schijn zich zo tegen Lucia gekeerd hebben?